Na grzyby

Zbieranie grzybów jest sztuką samą w sobie - wiadomo powszechnie, ze wszystkie grzyby są jadalne, ale niektóre, niestety, tylko raz. To czyni unikalny zawód grzybiarza podobnym do zawodu sapera. Przede wszystkim, ważna jest wiedza na temat istniejących gatunków grzybów, jak również praktyka - początkujący grzybiarze często mylą podobne do siebie gatunki, a taka pomyłka może być fatalna w skutkach. Na początku lepiej jest chodzić z kimś i uczyć się odróżniać grzyby jadalne od trujących. Wszystkim początkującym zaleca się zbieranie tylko tych grzybów, co do których mają absolutną pewność, że są one jadalne. Dopiero po kilku latach praktyki, nie zakłócanej żadnym, związanym z zatruciem grzybami, pobytem w szpitalu, można pozwolić sobie na większe wyrafinowanie w wyborze tego, co może trafić do koszyka. Grzybobranie może być fascynującą rozrywką, pod warunkiem, że będziemy zbierać tylko odpowiednie grzyby, a przy okazji wizyty w lesie nie zdarzy nam się rozpalenie ogniska na polanie, krzyczenie i głośny śpiew ani niszczenie roślin wokół. Do lasu zabieramy ze sobą nóż i pojemnik na grzyby - najlepiej koszyk, w koszyku bowiem grzyby nie kruszą się i przez dłuższy czas pozostają świeże. Warto mieć też telefon komórkowy - przyda się w razie zabłądzenia w nieznanej okolicy lub nieszczęśliwego wypadku, coś do jedzenia i picia oraz płaszcz przeciwdeszczowy. Pamiętać należy również, że zbierając jadalne grzyby, nie można niszczyć tych, które omijamy, tylko dlatego, że są niejadalne lub trujące.