Na grzyby

Piękne, czerwone lub brązowate kapelusze muchomorów pokryte białymi plamkami potrafią ozdobić las o każdej porze roku. Większość niedzielnych grzybiarzy omija je szerokim łukiem, niektórzy nawet ze złości kopią te urodziwe grzyby, szczególnie wtedy, gdy nie mogą oni znaleźć żadnych borowików lub podgrzybków. Tymczasem wśród muchomorów można znaleźć też jadalne i bardzo smaczne gatunki, choć takie poszukiwania powinni podejmować tylko naprawdę doświadczeni grzybiarze. Jadalny jest na przykład powszechny w lasach iglastych muchomor czerwonawy, o brązowo-czerwonym bądź jaśniejszym kapeluszu pokrytym nieregularnymi, białawymi plamkami, muchomor mglejarka - zwany też panienką, delikatny i kruchy grzyb o kapeluszu koloru przeważnie białego, szarego lub brunatnego. Doskonały w smaku jest muchomor cesarski, polecany m.in. przez starożytnych Rzymian, choć raczej nie spotkamy go w Polsce. Godne zebrania i zjedzenia są muchomory oliwkowe - znajdywane dość często, i szyszkowate, występujące rzadziej. W lasach pospolicie rośnie jadalny muchomor twardawy, pachnący burakami, oraz muchomor rdzawobrązowy, preferujący trudno dostępne zarośla oraz tereny bagienne. Pamiętajmy jednak o tym, że powyższe, jadalne gatunki muchomorów są bardzo łatwe do pomylenia z grzybami śmiertelnie trującymi, a więc jeśli nie umiemy ich odróżnić, lepiej ich nie zbierajmy.